Je galblaas verwijderen, wat kun je verwachten?
Je galblaas verwijderen, wat kun je verwachten?
17 mei 2022 

Je galblaas verwijderen, wat kun je verwachten?

Je galblaas verwijderen is niet iets wat zomaar gebeurt, zo ook bij mij niet. Voor mij voelde het als een bevrijding en ben ik nog steeds elke dag blij dat ik de keuze heb gemaakt om mijn galblaas te laten verwijderen. Maar voor iedereen is dit natuurlijk anders en elk lichaam is anders. In deze blog deel ik mijn persoonlijke ervaringen, zodat jij er misschien ook wat aan hebt. Voordat ik werd geopereerd had ik behoefte aan informatie over de operatie, het herstel en wat je kunt verwachten. En natuurlijk krijg je informatie mee van het ziekenhuis, maar dat is niet de informatie van de mensen die het zelf ervaren hebben.

Kortom ik miste informatie op internet hoe Nederlandse vrouwen een galblaas operatie hebben ervaren, En nu ik het zelf heb meegemaakt wil ik graag andere vrouwen informeren over mijn ervaring. 

Op maandag 27 september 2021 was het dan zover, ik mocht mij om 6.30 uur melden bij het Spaarne Gasthuis in Hoofddorp. Mijn galblaas verwijderen ging nu echt gebeuren. Ja heel vroeg, maar ook lekker, want ik hoopte dat ik dezelfde dag ook weer naar huis mocht. Ik meldde mij bij de juiste balie en werd vriendelijk ontvangen door een verpleegkundige. Ik mocht mij omkleding, lees mijn netbroekje aan, ja precies, diezelfde als je aan hebt tijdens en na je bevalling. En trok het operatieschort aan. Daarna werd ik ingecheckt, mijn bloeddruk en temperatuur werd gemeten en ik kreeg direct een pilletje met een beetje water. Het bleek langwerkende morfine te zijn. Dat klinkt spannender dan het is hoor, maar ik merkte wel dat ik na een minuut of 15 wat rustiger werd. 

het galblaasverwijderen netbroekjeHet netbroekje 🤪

Niet lang daarna mocht ik in bed gaan liggen en werd ik naar de verkoeverkamer gebracht. Daar werd ik voorbereid en gerustgesteld. Ik heb nog nooit zo’n lief team gezien. Ik had het, waarschijnlijk vanwege de zenuwen koud en de verpleegkundige kwam met een heerlijke warme doek voor over mijn voeten. O wat kan het fijn zijn als iemand zo aan je denkt. Mijn infuus werd aangelegd en ik werd naar de OK gereden. Daar stond een heel team klaar en werd ik voorgesteld aan de anesthesist en de chirurg. Ik mocht op de operatietafel gaan liggen en die was heerlijk warm. De chirurg stelde mij een aantal vragen, bijvoorbeeld waar ik voor kwam en wat hij ging doen. Ik vertelde dat  de galblaas verwijderen op de planning stond. Ook herhaalde hij wat de MDL arts mij al tijdens het voorgesprek had verteld, dat er 4 kleine sneetjes/gaatjes  in mijn  buik gemaakt zouden worden. 3 gaatjes voor de instrument en één sneetje in mijn navel, die zou wat groter zijn, zodat ze vanuit dat gaatje de galblaas kunnen verwijderen.

Daarna vertelde de anesthesist dat ik eerst een kapje zou krijgen met zuurstof en dat er via het infuus het slaapmiddel toegediend zou worden. Ik mocht tot 10 tellen, maar ik kan mij niet herinneren dat ik tot 10 heb kunnen tellen.

Het eerste moment dat ik wakker werd, realiseerde ik mij opeens dat er iemand tegen mij aan het praten was, maar ik kon het niet volgen. Ik voelde mij moet, zo intens moe dat ik mijn ogen niet open kon houden. Na een tijdje, ik denk een minuut of 10 voelde ik mij een stuk wakkerder. De verpleegkundige kwam naar mij toe om te vragen of ik een ijsje wilde en dat wilde ik wel, want ik had behoorlijk last van een schrale keel. Daar hebben meerdere mensen last van, omdat je tijdens de operatie beademd wordt. Ik had meer last van mijn keel dan van de wondjes, de pijn viel mij echt reuze mee.

Galblaas verwijderen het moment dat ik wakker werdHet eerste moment dat ik wakker werd in de verkoeverkamer

Toen ik goed wakker was mocht ik terug naar de afdeling, waar ik die ochtend ook opgenomen was. Daar heb ik nog een paar uurtjes geslapen, omdat ik echt heel moe was van de narcose. Na een tijdje was ik echt goed wakker en had ik best dorst en wat honger. Het was inmiddels 13.00 uur! Ik kreeg een heerlijk broodje pindakaas en en mocht een soepje eten. Het smaakte mij heerlijk en er werd vanbinnen niet geprotesteerd, heerlijk! 

Ik kreeg nog wat pijnstilling om de spiegel hoog te houden en er zou een arts bij mij komen om het verloop van de operatie door te nemen en om te beoordelen of ik al naar huis mocht.

De narcose had er best ingehakt en ik was erg moe, dus besloot nog even mijn ogen dicht te doen. Om 15.00 uur was ik echt klaarwakker en wilde eigenlijk wel naar huis. Maar de arts was nog niet geweest.

Uiteindelijk kwam de arts om 17.00 uur langs en vertelde dat de operatie prima was verlopen. De wondjes werden bekeken en het zag er keurig uit. Zelf kan ik goed naar wondjes kijken en heb daar geen moeite mee, en ik vond het er ook netjes uit zien. De wond in mijn navel, daar waar de galblaas naar buiten is gekomen, was nog wel open en bloedde wat en week ook een beetje, maar na navraag gedaan te hebben, was dit heel normaal en mocht mijn infuus eruit en mocht ik naar huis

Galblaas verwijderen infuusMijn infuus, het mocht eruit en ik mocht naar huis

De narcose heeft behoorlijk wat impact gehad, want eenmaal thuis heb ik veel geslapen, Ook de dag erna heb ik eigenlijk de hele dag geslapen en ik denk dat dit heeft bijgedragen aan een voorspoedig herstel. Qua eten heb ik geprobeerd, op aanraden van de arts, om zo gewoon mogelijk te eten, maar wel op te passen met vet en dat lukte eigenlijk prima. Wel had ik de eerste week een verminderde eetlust, maar dat was in de tweede week eigenlijk helemaal weg. 

Omdat de wondjes diep zijn, ze moeten immers door de spieren door, mocht ik tenminste 4 weken geen buikspieroefeningen doen/ Dit advies heb ik opgevolgd en de genezing ging eigenlijk super snel. Van 3 gaatjes zie je bijna helemaal niets meer. het gaatje in mijn navel is wel duidelijk zichtbaar en is wat dikker, maar valt best goed weg in mijn navel. Het is niet een heel mooi litteken, maar eerlijk gezegd kan het mij niet veel schelen. Heel gek, maar direct na de operatie voelde ik mij helemaal bevrijd. Er zat iets in mijn lichaam wat mij in de weg zat, wat niet gezond was. En ik ben ontzettend blij dat de keuze gemaakt is om de galblaas te verwijderen. Want o, wat een pijn had ik tijdens een aanval en wat een ongemakken had ik van het niet kunnen verteren van diverse voedingsmiddelen. Na twee maanden was alles genezen en kon ik alles weer eten en doen wat ik wilde. 

Wel ben ik erg voorzichtig met wat ik in mijn lijf stop. Ik eet zo min mogelijk bewerkt eten, zodat als ik wel een verjaardag heb ook echt kan genieten van al het lekkers. Want ik heb gemerkt dat dagelijks brood voor mij niet goed is. Dit kan ik prima vervangen door andere voedingsmiddelen. Zo kan ik bijvoorbeeld tijdens een barbecue wel genieten van een stokbroodje en al het andere lekkers. Alles met mate en balans en dat is voor mij een gewoonte geworden. Ik hoef er niet eens meer over na te denken. 

Mijn galblaas verwijderen is geslaagdEen geslaagde galblaas operatie

Het DPP-IV enzym is een multifunctionele enzymen en heeft meer dan 70 functies. Het is onder meer betrokken bij de afbraak van exorfinen, dit zijn morfineachtige eiwitten uit gluten, caseïne, soja, spinazie en micro-organismen. En het is belangrijk voor het immuunsysteem. Het DPP-IV enzym bevindt zich in de dunne slijmlaag van de darmen. Daar verhindert het de opname van exorfinen in de bloedbaan. Wanneer je spijsvertering is verstoord, zoals dat bij mij het geval was, kan het zo zijn dat je veel te weinig van het DPP-IV enzym in de dunne darm hebt, waardoor het lastig wordt om goed te kunnen verteren. Het kan dan handig zijn om een extra supplement te nemen.

Voor mij heeft dit tijdens de herstelperiode echt het verschil gemaakt. Nu neem ik het alleen nog in als ik van tevoren weet dat ik voeding ga eten die niet perse goed is voor mijn lichaam, denk aan de verjaardag met taart, barbecuen met veel vlees of uit eten gaan waar veel sauzen en vet worden gebruikt.

Het is geen goedkoop supplement, maar wel heel effectief en ik zou je dan ook zeker adviseren om deze supplementen te gebruiken en standaard in huis te hebben. Ik adviseer je om het supplement te gebruiken van  het merk Exendo, kwalitatiever dan andere fabrikanten en een hogere dosering per capsule, waardoor je met 1 tablet per dag prima door kunt.

Je kunt het eenvoudig bestellen via Bol.com


Al vanaf kleins af aan heb ik last van spijsverteringsproblemen. Ik kon moeilijk naar het toilet en had vaak last van buikpijn. Iedereen heeft een zwakke plek, de één heeft last van hoofdpijn en de ander heeft een zwakke rug. Ik dacht dat het bij mij hoorde.

Mijn klachten veranderde na een vakantie in het buitenland. Ik kreeg terug van vakantie last van buikloop, zo erg dat ik twee weken lang niets binnen kon houden en 4 kilo in twee weken tijd afviel. Ik kon pas terecht in het ziekenhuis nadat mijn buikloop na 4 weken  verdween. In het ziekenhuis ben ik diverse keren onderzocht op bacteriën en parasieten en heb verschillende keren een dikke darmonderzoek gehad. Tijdens dat onderzoek moeten je darmen helemaal schoon zijn en gaan ze met een camera de darm aan de binnenkant bekijken. Hoewel je tijdens het onderzoek een roesje krijgt, is het proces voorafgaand aan het onderzoek niet bepaald een pretje. Maar uit al deze onderzoeken kwam niets naar voren wat mijn klachten zou veroorzaken.

Veranderde klachten, is er echt niets aan de hand?

Gedurende de jaren veranderde mijn klachten van niet naar het toilet kunnen naar buikloop in de avond na het eten van het avondeten. Het maakte niet uit of in vetarm at, aardappels gekookt of gebakken at, zonder koolhydraten, zoutarm. Daarnaast werd mijn buik zo dik, opgeblazen en pijnlijk dat ik niet meer kon genieten van mijn eten.

Na een hopeloos traject in het ziekenhuis kwam ik terecht bij een orthomoleculaire arts. Daar heb ik diverse tests ondergaan en bleek dat ik allergisch was geworden voor diverse voedingsmiddelen. Zo was het beter of koemelk geheel te vermijden omdat ik een caseïne allergie had en een gluten intolerantie had ontwikkeld. Alle graanproducten moesten voorlopig vermeden worden. En of dit nog niet genoeg was, werd er geadviseerd om toegevoegde suikers te vermijden. Gek genoeg werd ik in deze periode ook zwaarder en zwaarder. Ik at gezond, sportte veel en toch bleef ik maar aankomen.

Het verminderde de klachten zeker, maar weg was het niet. Nog steeds veel opgeblazen buiken, soms tot wel een formaat van 7 maanden zwanger zijn. Dit heb ik een tijdje vol kunnen houden, maar ik dacht bij mezelf; het kan toch niet zo zijn dat ik dit de rest van mijn leven moet doen, dit kan gewoon niet de bedoeling zijn. Ik bleef mij bewust van gezonde voeding, maar at af en toe ook brood, een lekker taartje of een ijsje. Ik merkte dan mijn klachten niet meteen erger werden. Er moest iets anders aan de hand zijn.

Ik ging nog meer sporten, kocht een smartwatch van Fitbit om mijn sportprestaties bij te houden, maar afvallen deed ik niet en klachtenvrij was ik al zeker niet.

Koliekpijnen in de nacht, het leken net weeën.

Na verloop van tijd kreeg ik steeds vaker helse koliekpijnen. Mocht je ooit bevallen zijn kun je dit het beste vergelijken met weeën. Dit gebeurde vaak in de nacht, maar ook soms overdag. Voor mij was het niet te linken aan bepaald soort eten, de ene keer spontaan, de andere keer na het etsen van rijst en een andere keer weer na het eten van zalm. Geen pijl op te trekken. Tijdens zo’n aanval kon ik ook niets binnenhouden, heel naar.

Van de huisarts naar de Maag-darm-leverarts

Via de huisarts werd ik doorgestuurd naar de MDL arts (Maag-darm -leverarts). Daar hoorde ik voor het eerst dat mijn klachten passend kunnen zijn bij het hebben van galstenen. Er werd een echo gepland en bloed geprikt om te achterhalen of ik galstenen had en of ik bloedwaarden had die passend waren bij galblaasproblemen. Na  twee weken kreeg ik de uitslag en bleek dat mijn ontstekingswaarde wel verhoogd waren en dat op de echo te zien was dat mijn galgangen verwijd waren, maar dat er geen galstenen in de galblaas aanwezig waren. Kortom onvoldoende aanleidingen om aan te nemen dat ik blijvend klachten zou hebben omdat er simpelweg geen galstenen te zien waren op de echo.

Toch al weer snel galblaasklachten en een operatie ingepland

Ik bleef aanvallen houden en na overleg met de MDL arts is besloten om de operatie in te plannen om mijn galblaas te laten verwijderen. Ik kreeg een folder mee, waarin stond dat ik minimaal 2 weken niet zou kunnen werken en dat ik rekening moest houden met bepaalde vettige voedingsmiddelen.

Een grote misvatting is dat je galblaas gal aanmaakt, dat doet niet de galblaas maar de lever. De glasblaas zorgt er simpelweg voor de gal door de galgangen worden gespoten richting je maag, zodat je voeding goed verteerd kan worden. Wanneer je geen galblaas meer hebt stroom er continue gal vanuit de lever naar de maag en dus niet meer wanneer het nodig is als je eet. Sommige mensen kunnen last blijven houden van het slecht kunnen verteren van vettig eten en daar moet je dus zeker in het begin, als je lichaam er nog niet aan gewend is geraakt mee oppassen. 

Heb jij nou ook al heel lang last van het niet kunnen verteren van voeding, koliekpijnen of ander ongemak, laat je onderzoeken en helpen, want het leven is te kort om dit je leven te laten beïnvloeden. Ik hoop dat ik je met deze blog mijn ervaringen heb kunnen helpen om een keuze te maken in het wel of niet laten verwijderen van je galblaas. Heb je vragen of heb je misschien zelf je galblaas laten verwijderen en heb je tips voor de lezers, laat het weten in een reactie onder deze blog.

Liefs Stella.


Reactie plaatsen